محبوبیت سکه‌ی پایدار به طور فزاینده‌ای در حال افزایش بوده و از سال گذشته نیز توجه زیادی را به خود جلب کرده است.

با این حال، به نظر می‌رسد بسیاری از مخاطبان حوزه‌ی ارزهای دیجیتال برای درک مفهوم سکه‌ پایدار به زمان نسبتاً زیادی نیاز دارند.

هیچ کس به خاطر این موضوع سرزنش نمی‌شود، چرا که سکه‌ های پایدار مفهومی هستند که درک آن‌ها سخت است، به خصوص با توجه به این‌که بیشتر این پروژه‌ها برای استفاده در مقیاس بزرگ آماده نیستند، یا در قالب مقالات سفید هستند که همواره درک آن‌ها سخت بوده است.

این پست قصد دارد مفهوم سکه‌های پایدار را به شما معرفی کند و به جزئیات برخی از آن‌ها بپردازد.

 

سکه‌ پایدار چیست؟

به عبارت ساده، «یک سکه‌ پایدار یک ارز دیجیتال است که ویژگی‌های قیمتی ثابتی دارد»؛  این تعریفی است که توسط مؤسس شرکت ۱confirmation، Nick Tomain تأیید شده است.

به گفته‌ی Haseeb Qureshi، این سکه‌ها همچنین می‌توانند به عنوان «ارزهای دیجیتال با قیمت پایدار» تعریف شوند.

به طور معمول، بیشتر سکه‌های پایدار با  دلار امریکا تثبیت می‌شوند، اما برخی از پروژه‌ها قصد دارند تا به سوی مجموعه‌ای از ارزها یا یک شاخص مانند CPI  (شاخص قیمتی مصرف‌کننده) بروند.

این کار به امید داشتن یک ارز مستقل از ارزهای فیات در آینده‌ای نزدیک انجام می‌شود.

ارزهای دیجیتال مانند بیت‌کوین و اتریوم، متغیر و مشکل‌ساز هستند، این ارزها به عنوان یک ابزار مبادله عمل می‌کنند، اما با توجه به نوسانات آن‌ها، می‌توانند مشکلاتی را برای کاربران به وجود آورند.

یکی از عوامل اصلی که باعث می‌شود بازرگانان از پذیرش ارزهای دیجیتال اجتناب کنند نوسانات قیمت و هزینه‌های بالای تراکنش‌ها است.

این مسأله باعث شده است که چندین شرکت اصلی بیت‌کوین را به عنوان یک شکل پرداخت کنار بگذارند.

در مقایسه، سکه‌های پایدار می‌توانند به طور بالقوه به عنوان ستون فقرات کاربردهای مالی در بلاک‌چین عمل کنند، به خصوص با توجه به این‌که برخی از این سکه‌ها با قراردادهای هوشمند سازگار هستند.

به گفته‌ی چندین شرکت تأثیرگذار در صنعت و سرمایه‌گذار، سکه‌های پایدار بسیار امیدوارکننده‌تر از خود بیت‌کوین هستند.

با این‌که این ممکن است دور از ذهن به نظر برسد، به محض دانستن مزایای این سکه‌ها، احتمالاً با این ادعا موافق خواهید شد.

ایده‌ی یک ارز دیجیتال با قیمت پایدار به چندین سال پیش برمی‌گردد، اما در طی سال گذشته با راه‌اندازی نهادهای تحت پشتیبانی شرکت‌های خطرپذیر مانند بیس‌کوین، کاربن، و راه‌اندازی پروژه‌هایی مانند MakerDAO سکه‌های پایدار شروع به پیشرفت کردند.

با توجه به شاخص سکه‌ی پایدار، که توسط Multicoin Capital Research Associate Myles Snider ایجاد شده است، در زمان انتشار این مطلب بیش از ۲۵ پروژه‌ی سکه‌ی پایدار وجود دارد.

با توجه به انگیزه‌ی اقتصادی بی‌نظیر، چندین تیم در حال رقابت هستند تا سکه‌ی پایداری را ایجاد کنند که توسط اکثریت مردم در اکوسیستم مورد استفاده قرار بگیرد.

با این وجود، مسائلی مانند ثبات اقتصادی، مکانیک توکن، طراحی سکه‌ی پایدار، علاقه‌ی اولیه مورد نیاز برای حفظ ثبات و پایداری در آینده وجود دارند که باید در نظر گرفته شوند.

حتی با وجود وعده‌ها و افزایش علاقه، و با توجه به این‌که موارد استفاده‌ی بسیار خوبی برای سکه‌های پایدار وجود دارد که در حال حاضر توسط تاجران برای حفظ سرمایه در طول بازارهای خرسی و دوره‌های نوسان استفاده می‌شوند، این سکه‌ها به شدت کم مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 

چرا به یک سکه‌ی پایدار نیاز داریم؟

یکی از شایع‌ترین استدلال‌ها برای سکه‌های پایدار این است که آن‌ها مانعی در برابر نوسانات هستند.  شما می‌توانید با نگه‌داری سکه‌های پایدار به جای ارزهای دیجیتال مانند بیت‌کوین و اتریوم خود را از نوسانات بازار مجزا کنید.

به عنوان مثال، اگر قیمت بیت‌کوین هشت هزار دلار باشد و شما یک بیت‌کوین را با سکه‌ی پایداری مبادله کنید که با دلار امریکا تثبیت شده است، شما هشت هزار واحد سکه‌ی پایدار خواهید داشت.

فرض کنید که قیمت بیت‌کوین در طول هفته به هفت هزار دلار سقوط کند، شما همچنان سکه‌های پایداری به ارزش هشت هزار دلار دارید که می‌توانند در هر زمان به بیت‌کوین تبدیل شوند. به این ترتیب، شما در نتیجه‌ی نوسانات یک هزار دلار خود را از دست نمی‌دهید.

موارد استفاده‌ی دیگر، بازارهای پیش‌بینی، مشتقات، و بازار خرید سهام است که در آن یک سکه‌ی پایدار می‌تواند یک ارز ایده‌آل باشد.

زمانی که شما یک پیش‌بینی با مدت زمان طولانی داشته باشید، قیمت‌گذاری آن بر اساس سکه‌ی پایدار در مقایسه با ارزهای دیجیتال دارای نوسان عاقلانه‌تر است.

 

انواع سکه‌های پایدار

سکه‌های پایدار می‌توانند به سه نوع مختلف دسته‌بندی شوند: سکه‌های پایدار با پشتوانه‌ی فیات، سکه‌های پایدار با پشتوانه‌ی ارزهای دیجیتال، سکه‌های پایدار بدون پشتوانه.

با توجه به اکوسیستم نوپای سکه‌های پایدار، این امکان وجود دارد که طرح‌های پیشنهادی از این سکه‌ها وجود داشته باشد که به هیچ‌ کدام از دسته‌های بالا تعلق نداشته باشد، اما ما اکنون تنها به این سه دسته می‌پردازیم و در ادامه‌ی پست هر کدام را توضیح می‌دهیم.

 

سکه‌های پایدار با پشتوانه‌ی فیات

این یک رویکرد متمرکز برای سکه‌های پایدار است که در آن یک نهاد مرکزی پول را به عنوان وثیقه نگه می‌دارد و توکنی را صادر می‌کند که نماینده‌ی پول نگه‌ داشته شده توسط آن نهاد است.

این احتمالاً ساده‌ترین روش برای ایجاد یک سکه‌ی پایدار است، ایجاد توکنی که نشان‌دهنده‌ی اندوخته‌های نگه داشته شده توسط یک نهاد مرکزی است.

تتر محبوب‌ترین نمونه‌ای است که این نوع از معماری را اجرا می‌کند.

با بازاری به ارزش ۲٫۳ میلیارد دلار و حجم معاملات روزانه‌ی ۱ میلیارد دلاری، به نظر می‌رسد این یک پروژه‌ی مؤفق است، اما این پروژه با مشکلاتی نیز مواجه است.

اخیراً تتر توانست با استخدام شرکت حقوقی مستقر در واشگنتن به نام Freeh Sporkin & Sullivan LLP  به منتقدان خود پاسخ دهد. تتر نشان داد که ذخایر فیات این شرکت با مقدار توکن‌های تتری که در حال حاضر در گردش است، مطابقت دارد.

با وجود این‌که تتر یکی از شناخته‌شده‌ترین ارز‌های دیجیتال است، اما با توجه به پتانسیل بالایی سکه‌های پایدار دارند، این ارز دیجتتال توان رقابت با آن‌ها را ندارد.

یکی از مهم‌ترین مسائلی که در رابطه با این نوع سکه‌های پایدار وجود دارد این است که کاربران باید به نهاد مرکزی که اندوخته‌های فیات را نگه می‌دارد، اعتماد کنند.

تا کنون، به خصوص در رابطه با تتر، با وجود چندین شکایت درباره‌ی عدم پرداخت بدهی و وجود پیوندهایی به این‌که تتر باری افزایش قیمت بیت‌کوین استفاده شده است، این نوع معماری خوب کار نمی‌کند.

اگرچه بسیاری از این مسائل حل شده است، اما باز هم مسائلی در رابطه با لزوم اعتماد به یک شخص ثالث وجود دارد.

مزیت اصلی این نوع معماری برای یک سکه‌ی پایدار، پایداری قیمت است. این نوع از سکه‌ی پایدار اگرچه متمرکز است، اما می‌تواند در برابر برخی از شرایط نامطلوب بازار مقاومت کند.

یکی دیگر از مهم‌ترین چیزهایی که Haseeb Qureshi به آن اشاره کرد این است که سکه‌ی پایداری که این معماری را پیاده‌سازی می‌کند، توسط خطوط پرداختی محدود می‌شود.

یکی دیگر از سکه‌های پایدار مهم با پشتوانه‌ی فیات، TrustToken یا همان TrueUSD است که با دلار امریکا تثبیت شده است.

به دلیل مسائلی که در رابطه با تتر وجود داشته است، TrustToken با یک مکانیزم شفافیت جالب ارائه شده است.

این شرکت اخیراً در یک دوره‌ی سرمایه گذاری، یک سرمایه‌ی ۲۰ میلیون دلاری از طرف ۱۶z crypto، ZhenFund، BlockTower Capital، Distributed Global و چند شرکت دیگر به دست آورد.

آن‌ها همچنین در حال حاضر یک فروش عمومی در CoinList دارند که محدود به سرمایه‌گذاران معتبر است.

 

سکه‌های پایدار با پشتوانه‌ی ارز دیجیتال

سکه‌های پایدار با پشتوانه‌ی فیات ساده‌ترین اما متمرکزترین نمونه از سکه‌های پایدار هستند و این حقیقت که شما باید به یک نهاد مرکزی اعتماد کنید دقیقاً نقطه‌ی مقابل غیرمتمرکز بودن است.

علاوه‌بر این اگر یک سکه‌ی پایدار بسیار موفق باشد، تصور ما این خواهد بود که ارزش بازار آن بسیار بالا است.

با سکه‌های پایدار با پشتوانه فیات، امکان این‌که مقام صادرکننده بتواند این نوع از پول را به صورت درست و ایمن ذخیره کند، کم است، علاوه‌بر این روند انجام این کار حجم زیادی از سرمایه اتلاف می‌شود.

اگر ما به دنبال یک رویکرد متمرکزتر باشیم، به سکه‌های پایدار با پشتوانه‌ی ارزهای دیجیتال می‌رسیم که در آن سکه‌ی پایدار توسط اندوخته‌های ارزهای دیجیتال پشتیبانی می‌شود.

با این حال، با توجه به این واقعیت که ارزهای دیجیتال بسیار بی‌ثبات هستند، این رویکرد نیاز به پشتوانه‌ی اضافی دارد، به این معنی که حجم عظیمی از سرمایه وجود دارد، و این نوع رویکرد نمی‌تواند برای تمامی مخاطبان ارزهای دیجیتال کار کند و نمی‌تواند ایده‌ی یک گونه‌ی جدیدی از پول را تضمین کند.

Nick Tomaino، که شرکت ۱confirmation را تأسیس کرده است و از MakerDAO که یک سکه‌ی پایدار با پشتوانه‌ی ارز دیجیتال است، پشتیبانی می‌کند، اظهار کرد که کنترل کاربر و نوسانات کمینه شده نه تنها در ارزهای دیجیتال بلکه به طور کلی در تمام ارزهای مورد هدف است.

MakerDAO که از سال ۲۰۱۵ میلادی در حال توسعه است، یک پیاده‌سازی از سکه ی پایدار نسبتاً پیچیده و درک آن دشوار است.

رفتار یک سکه‌ی پایدار با پشتوانه‌ی ارز دیجیتال معمول به این صورت است: یک کاربر باید دارایی‌های دیجیتال روی یک قرارداد هوشمند سپرده‌گذاری کند تا براساس آن تعداد مشخصی از سکه‌های پایدار دریافت کند.

شایان ذکر است که ارز جمعی سکه‌های پایدار دریافت‌شده کمتر از دارایی‌های دیجیتال سپرده‌شده است.

یک مسأله‌ی مهم  در رابطه با سکه‌های پایدار با پشتوانه‌ی ارزهای دیجیتال این است که اگر ارزهای دیجیتال تضمینی با کاهش ارز قابل توجهی رو به رو شوند، وام‌هایی که توسط کاربران دریافت شده‌اند، به طور خودکار تسویه می‌شوند.

 

سکه‌های پایدار بدون پشتوانه

سکه‌های پایدار بدون پشتوانه، ارزهای دیجیتال با قیمت ثابت هستند که توسط هیچ ضمانتی پشتیبانی نمی‌شوند.

در حال حاضر اکثر پیاده‌سازی‌ها از یک الگوریتم یا سیستم استفاده می‌کنند که عرضه‌ی سکه‌ را بسته به قیمت آن افزایش یا کاهش می‌دهند.

این براساس نظریه‌ی مقداری پولی است که بیان می‌کند قیمت کلی کالاها و سرویس‌ها به طور مستقیم با مقدار پول در گردش متناسب است.

اگر قیمت بالاتر از یک دلار است، عرضه افزایش می‌یابد، و زمانی که قیمت کمتر از یک دلار است، عرضه کاهش می‌یابد.

این نوع مکانیزم به امید ایجاد تأثیر افزایشی و کاهشی بر قیمت وجود دارد. یک مثال Basecoin است که در اکتبر معرفی شد و توسط برخی از بزرگ‌ترین نام‌های موجود در صنعت، شرکت‌های Andreessen Horowitz، و Metastable Capital پشتیبانی می‌شود.

Basis (همان بیس‌کوین که نام آن اخیراً تغیر کرده است) از یک سیستم سه توکنی استفاده می‌کند: basecoin، base bonds، و base shares تا یک معماری مشابه با یک بانک مرکزی دارای الگوریتم پیاده‌سازی کند.

هنگامی که عرضه کاهش می‌یابد، این سیستم اوراق قرضه‌ای به ارزش یک دلار در قالب یارانه به دارندگان توکن می‌دهد، که در آینده اصل یک دلار را همراه با سود آن پرداخت می‌کند.

سکه‌های استفاده‌شده برای این اوراق قرضه نابود می‌شوند، بنابراین باعث کاهش عرضه می‌شوند. زمانی که در آینده تقاضا برای سکه‌ها افزایش می‌یابد، این سیستم عرضه را افزایش می‌دهد.

زمانی که این سیستم سکه‌های جدید ایجاد می‌کند، ابتدا به دارندگان اوراق قرضه پرداخت می‌کند. این بخشی از ساختار Basis است.

علاوه بر این، Basis همچنین از یک توکن دیگر به نام base shares استفاده می‌کند که یک سکه با عرضه‌ی ثابت بوده و در بلاک ابتدایی ایجاد شده است.

زمانی که base bonds پرداخت می‌شوند و همچنان تقاضا برای سکه‌های جدید وجود دارد، دارندگان base shares سود سهام را در قالب basecoinهایی که تازه ایجاد شده‌اند، دریافت می‌کنند.

علاوه‌بر این، کاربن، یکی دیگر از پیاده‌سازی‌های سکه‌های پایدار بدون پشتوانه‌ی امیدوارکننده است که توسط افرادی رهبری می‌شود که پیش از این در استنفورد، کلمبیا و Consensys بوده‌اند و با قراردادهای هوشمند سازگار است.

این سازگاری با قراردادهای هوشمند باعث می‌شود که بتوان آن را در برنامه‌های مالی استفاده کرد.

سکه‌ی پایدار کاربن روی پلتفرم Hashgraph ایجاد شده است. با توجه به چشم‌انداز برنامه‌های غیرمتمرکز (رشد بازی‌های مبتنی‌بر اتریوم)، خوشنامی در برنامه‌های غیرمتمرکز مالی احتمالا با سکه‌های پایدار سازگار با قرارداد هوشمند تسریع می‌گردد.

 

یکی دیگر از پروژه‌های قابل توجه که باید ذکر شود پروژه‌ی Saga است که لزوما به هیچ‌ یک از دسته‌های بالا تعلق ندارد.

اما گروه مشاوره‌ی ثابتی دارد که از افرادی مانند جیکوب فرنکل مدیر (JP Morgan)، امین گون سیرر (استاد دانشگاه در کرنل و مدیر IC3)، زیو سوراسکی (توسعه‌دهنده‌ی PHP) تشکیل شده است.

این پروژه در یک دور سرمایه‌گذاری ۳۰ میلیون دلار سرمایه از طرف شرکت‌های خطرپذیر Lightspeed، Singulariteam، و Mangrove به دست آورد.

Saga یک پروژه‌ی بسیار بلندپروازانه با مجموعه‌ای از مشاوران قوی است.

اساساً، Saga یک ارز دیجیتال پایدار شناخته شده‌ی کاملاً از آن‌چه تاکنون شنیده‌ایم متفاوت است.

این ارز دیجیتال توسط اندوخته‌ها پشتیبانی می‌شود و از چیزی به نام «ذخایر کسری متغیر» استفاده می‌کند که اساساً اندوخته‌ای از ارزهای متداول است.

توکن SGA معرفی شده در سه‌ ماهه‌ی چهارم ۲۰۱۸ میلادی تنها برای سرمایه‌گذاران معتبر در دسترس قرار گرفت.

آخرین پروژه‌ای که در این فضا معرفی می‌کنیم، Reserve است، پروژه‌ای که توسط نوین فریمن تأسیس شد.

آن‌ها اخیراً در یک دوره‌ی سرمایه‌گذاری ۵ میلیون دلار از طرف شرکت‌های  Coinbase، Peter Thiel و یک لیست طولانی از سرمایه‌گذاران دیگر به دست آوردند. باید دید که آن‌ها چه چیزی عرضه می‌کنند اما قطعا پروژه‌ی قابل‌توجهی خواهد بود‌.

 

به طور کلی، سکه‌های پایدار یک ابتکار بسیار جالب هستند که در طول سال‌های آینده تکامل پیدا می‌کنند.

سود بالای سرمایه‌ی خطرپذیر همراه با افزایش تدریجی سود توسط نهادهای واجد شرایط منجربه روحیه‌ی رقابتی سالمی شده است.

به نظر می‌رسد که زمان تعیین می‌کند که کدام سکه‌ی پایدار، سکه‌ی پایدار درستی است که سهم بزرگی از اکوسیستم را به خود اختصاص می‌دهد.

در حال حاضر، سکه‌هایی مانند تتر خطرات بزرگی را برای کل اکوسیستم ایجاد می‌کنند، به طور بالقوه مانند یک حباب هستند، و سکه‌های پایدار با پشتوانه‌ی ارز دیجیتال مانند MakerDAO.

اگرچه بسیار بلندپروازانه و از نظر فنی بسیار مناسب هستند، به نظر نمی‌رسد بتوانند برای کاربرد در مقیاس بزرگ مناسب باشند.

به طور کلی، چشم‌انداز سکه‌های پایدار به آرامی در حال رشد است و در سال‌های گذشته پیشرفت چشم‌گیری داشته است.

با به کار گیری سکه‌های پایدار بدون پشتوانه، در سال‌ جاری شاهد پیشرفت‌های متعددی خواهیم بود که بر اساس میزان کارایی‌شان می‌توانند اکوسیستم را در جهتی جدید پیش ببرند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *