نوشته‌ها

کیف پول ارزدیجیتال

برنامه‌های کیف پول ارزدیجیتال برای دریافت ساتوشی کلید‌های عمومی ایجاد می کنند و از کلیدهای خصوصی متناظر برای ارسال استفاده می‌کنند.

فایل‌های کلید‌های خصوصی کیف پول ارزدیجیتال  ، به صورت اختیاری سایر اطلاعات مرتبط با تراکنش‌ها برای برنامه‌ی کیف پول را ذخیره می‌کنند.

برنامه‌های کیف پول ارزدیجیتال و فایل‌های آن در زیربخش‌های جداگانه‌ای در زیر ذکر شده‌اند.

برنامه‌های کیف پول ارزدیجیتال

صدور مجوز دریافت و ارسال ساتوشی‌ها جز ویژگی نرم‌افزاری کیف پول ارزدیجیتال است، اما لازم نیست که این کارها را برنامه‌ی آن انجام دهد.

دو برنامه‌ی کیف پول می‌توانند با هم کار کنند

یک برنامه کلید‌های عمومی را به منظور دریافت ساتوشی توزیع می‌کند
برنامه‌ی دیگر تراکنش‌هایی که این ساتوشی‌ها را ارسال می‌کنند را امضاء می‌کند.

برنامه‌های کیف پول ارزدیجیتال همچنین نیاز دارند با شبکه‌ی همتا به همتا تعامل داشته باشند تا اطلاعات لازم را بلاک‌چین دریافت و تراکنش‌های جدید را منتشر کنند.

با این حال، برنامه‌های توزیع‌کننده‌ی کلید‌‌های خصوصی یا امضاء کننده‌ی تراکنش‌ها نیازی ندارند که خودشان با شبکه‌ی همتا به همتا تعامل داشته باشند.

این مسأله باعث می‌شود که ما سه بخش ضروری اما جداگانه در یک سیستم کیف پول داشته باشیم.

بخش های کیف پول ارزدیجیتال

  • یک برنامه‌ برای توزیع کلید عمومی
  • یک برنامه‌ برای امضاء
  • یک برنامه‌ برای تعامل با شبکه

در ادامه ، ما ترکیب‌های متداول این بخش‌ها را توصیف می‌کنیم.

توجه: ما به طور کلی در مورد توزیع کلید عمومی صحبت می‌کنیم.

در بسیاری از موارد، به جای کلید‌‌های عمومی، هش‌های P2PKH یا P2SH توزیع می‌شوند، و کلید‌های عمومی واقعی تنها زمانی توزیع می‌شوند که خروجی‌های تحت کنترل آن‌ها خرج شوند.

کیف پول‌ ارزدیجیتال تمام سرویس

ساده‌ترین آن برنامه‌ای است که هر سه عمل را انجام می‌دهد:

این برنامه کلیدهای خصوصی تولید می‌کند، کلید‌های عمومی متناظر را استنتاج می‌کند، در صورت نیاز به توزیع کلید‌های عمومی کمک می‌کند، تراکنش‌هایی که این خروجی ها را صرف می‌کنند را ایجاد و امضاء می‌کند، و تراکنش‌های امضاء شده را منتشر می‌کند.

کیف پول ارزدیجیتال

کیف پول ارزدیجیتال تمام سرویس:

تقریباً تمام کیف پول‌های محبوب می‌توانند به عنوان کیف های تمام سرویس استفاده شوند.

مزیت اصلی کیف پول‌های تمام سرویس این است که استفاده از آن‌ها آسان است. یک برنامه‌ی واحد تمام چیزی که یک کاربر برای دریافت و ارسال ساتوشی نیاز دارد را انجام می‌دهد.

نقطه ضعف اصلی کیف پول های ارزدیجیتال تمام سرویس این است که آن ها کلید‌های خصوصی را روی یک دستگاه متصل به اینترنت نگه می‌دارند.

به خطر افتادن این دستگاه‌ها یک پدیده‌ی رایج است، و اتصال به اینترنت انتقال کلید‌های خصوصی از یک دستگاه به خطر افتاده به یک مهاجم را آسان می‌کند.

برای کمک به محافظت در برابر سرقت، بسیاری از برنامه‌های کیف پول ارزدیجیتال گزینه‌ی رمزنگاری فایل‌ها‌ی آن را که شامل کلید‌های خصوصی است، در اختیار کاربران قرار می‌دهند.

این کار از کلید‌های خصوصی، زمانی که از آن‌ها استفاده‌ای نمی‌شود محافظت می‌کند، اما نمی‌تواند در برابر حملاتی که برای جمع‌آوری کلید رمزنگاری یا خواندن کلید‌های رمزگشایی‌شده از حافظه طراحی شده‌اند، از داده‌ها محافظت کند.

کیف پول‌های Signing Only

برای افزایش امنیت، کلید‌های خصوصی را می‌توان به وسیله‌ی برنامه‌ی کیف پول ارزدیجیتال جداگانه که در یک محیط امن‌تر کار می‌کنند، تولید و ذخیره کرد.

کیف پول‌های signing-only با نمونه هایی که به صورت همتا به همتا با شبکه تعامل دارند، همکاری می‌کنند.

برنامه‌های کیف پول‌ Signing only معمولاً برای ایجاد کلیدهای خصوصی و عمومی والد که می‌توانند برای ایجاد کلیدهای عمومی و خصوصی فرزند استفاده شوند، از راه‌های ایجاد کلید قطعی استفاده می‌کنند.

کیف پول ارزدیجیتال

کیف پول‌های Signing Only

کیف پول‌ signing-only هنگامی که برای اولین بار اجرا می‌شوند، یک کلید خصوصی والد ایجاد می‌کنند و کلید عمومی متناظر آن را به کیف پول شبکه‌شده منتقل می‌کند.

کیف پول ارزدیجیتال  شبکه‌شده از کلید عمومی والد استفاده می‌کند تا:
  • کلیدهای عمومی فرزند را استنتاج کند
  • به صورت اختیاری به توزیع آن‌ها کمک می‌کند
  • روی خروجی‌هایی که با این کلیدهای عمومی خرج می‌شوند
  • نظارت می‌کند
  • تراکنش‌های امضاء نشده‌ای که این خروجی‌ها را خرج می‌کنند را ایجاد می‌کند
  • و این تراکنش‌های امضاء نشده را به کیف signing only منتقل می‌کند.

اغلب به کاربران این امکان داده‌ می‌شود که جزئیات تراکنش‌های امضاء نشده را با استفاده از کیف  signing only بررسی کنند.

پس از گام بررسی اختیاری، کیف  signing only از کلید خصوصی والد برای استنتاج کلیدهای خصوصی فرزند مناسب استفاده می‌کند و تراکنش‌ها را امضاء می‌کند و این تراکنش‌های امضاء شده را به کیف پول‌های شبکه‌شده باز می‌گرداند.کیف پول شبکه‌شده سپس تراکنش‌های امضاء شده در شبکه‌ی همتا به همتا منتشر می‌کند.

انواع کیف پول های signing only
  • کیف پول‌های آفلاین
  • کیف پول‌های سخت‌افزاری

کیف پول‌ ارزدیجیتال آفلاین

چند برنامه کیف پول ارزدیجیتال تمام سرویس نیز به عنوان دو کیف جداگانه عمل می‌کنند:

یک نمونه برنامه که به عنوان کیف پول signing only (که اغلب «کیف پول آفلاین» نامیده می‌شوند) عمل می‌کند .

نمونه برنامه‌ی دیگر  که «کیف پول آنلاین» یا «watching only» نامیده می‌شود به عنوان کیف پول شبکه‌شده عمل می‌کند.

دلیل نام‌گذاری کیف پول آفلاین به این نام این است که روی دستگاهی اجرا شوند که به هیچ شبکه‌ای متصل نباشد، اجرا می‌شود و به این ترتیب تعداد بردارهای حمله را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهند.

هنگام استفاده از این کیف پول‌های ارزدیجیتال، کاربر می‌تواند تمام انتقال داده را از طریق یک رسانه‌ی قابل حمل مانند درایوهای USB کنترل کند.

////////////////////////////////////////////////////

جریان کاری کاربر به صورت زیر است

۱ (آفلاین) تمام اتصالات شبکه روی یک دستگاه را غیرفعال کنید و نرم‌افزار کیف پول را نصب کنید.

برای ایجاد کلیدهای خصوصی و عمومی والد، نرم‌افزار کیف پول را در حالت آفلاین اجرا کنید.

کلید عمومی والد را در رسانه‌ی قابل جابه‌جایی کپی کنید.

۲ (آنلاین) نرم‌افزار کیف پول را در دستگاه دیگری که به اینترنت متصل است، نصب کنید.

کلید عمومی والد را از رسانه‌ی قابل جابه‌جایی را وارد کنید.

مانند زمانی که با یک کیف پول تمام سرویس کار می‌کنید، کلید عمومی را توزیع کنید تا وجه دریافت کنید.

هنگامی که قصد خرج کردن ساتوشی داشتید، جزئیات خروجی را پر کنید و تراکنش امضاء نشده‌ی تولید شده توسط کیف پول را در رسانه‌ی قابل جابه‌جایی ذخیره کنید.

۳ (آفلاین) تراکنش امضاء نشده به صورت آفلاین باز کنید، جزئیات خروجی را بررسی کنید تا اطمینان حاصل کنید مقدار درست به آدرس درست ارسال می‌شود.

با این کار از بدافزار کیف پول آنلاین که سعی می‌کند کاربر را فریب دهد که برای ارسال وجه به مهاجم یک تراکنش را امضاء کند، جلوگیری می‌شود.

پس از بررسی، تراکنش را امضاء و آن را در یک رسانه‌ی قابل جابه‌جایی ذخیره کنید.

۴ (آنلاین) تراکنش امضاء شده را در نمونه‌ی آنلاین باز کنید تا بتوانید آن را در شبکه‌ی همتا به همتا منتشر کنید.

مزیت اصلی کیف پول‌های آفلاین این است که این امکان را می‌دهند که امنیت کیف پول‌های تمام سرویس تا حد زیادی بهبود پیدا کند.

تا زمانی که کیف پول سخت‌افزاری در معرض خطر قرار نگیرد و کاربر تمام تراکنش‌ها را قبل از امضاء بررسی کند، حتی اگر کیف پول آنلاین در معرض خطر قرار بگیرد، ساتوشی‌های کاربر ایمن باقی می‌مانند.

نقطه ضعف اصلی کیف پول‌های آفلاین:

نقطه ضعف اصلی کیف پول‌های آفلاین زحمت استفاده از آن‌ها است. برای حداکثر امنیت، آن‌ها از کاربر می‌خواهند تا یک دستگاه تنها برای کارهای آفلاین اختصاص دهند.

هر زمان که وجوه خرج شدند، این دستگاه آفلاین باید بوت شود، و کاربر باید داده‌ها را از دستگاه آنلاین به صورت فیزیکی روی دستگاه آفلاین کپی کند.

کیف پول‌های سخت‌افزاری :

کیف پول‌های ارزدیجیتال سخت‌افزاری دستگاه‌هایی هستند که برای اجرای کیف پول‌های signing-only اختصاص داده شده‌اند.

این تخصیص به آن‌ها اجازه می‌دهد تا بسیاری از آسیب‌پذیری‌هایی را که در سیستم‌ عامل‌های طراحی‌شده برای استفاده‌ی عمومی حضور دارند، حذف کنند و به آن‌ها اجازه می‌دهد به طور مستقیم با سایر دستگاه‌ها ارتباط برقرار کنند.

بنابراین لازم نیست که کاربران به صورت دستی داده‌ها منتقل کنند.

جریان کاری کاربر چیزی نزدیک به موارد مطرح شده در زیر است:

۱ (سخت‌‌افزار) کلید‌های خصوصی و عمومی والد را ایجاد می‌کند. کیف پول سخت‌افزاری را به یک دستگاه شبکه‌‌شده متصل می‌کند تا بتواند کلید عمومی والد را دریافت کند.

۲ (شبکه‌شده) مانند زمانی که با یک کیف پول تمام‌ سرویس کار می‌کنید، کلیدهای عمومی را برای دریافت وجه توزیع کنید.

هنگامی که آماده‌ی ارسال ساتوشی بودید، جزئیات تراکنش را پر کنید، به کیف پول سخت‌افزاری متصل شوید، و روی گزینه‌ی Spend کلیک کنید.

کیف پول شبکه‌شده به صورت اتوماتیک جزئیات تراکنش را به کیف سخت‌افزار ارسال می‌کند.

۳ (سخت‌افزار) جزئیات تراکنش موجود در صفحه‌ی کیف پول سخت‌افزاری بررسی کنید. برخی از کیف پول‌های سخت‌افزاری ممکن است کلمه‌ی عبور یا شماره‌ی پین درخواست کنند.

کیف پول سخت افزاری تراکنش را امضاء می‌کند و آن را در کیف پول شبکه‌شده بارگذاری می‌کند.

۴ (شبکه‌شده) کف پول شبکه‌شده تراکنش امضاء شده را از سوی کیف پول سخت‌افزاری دریافت می‌کند و آن را در شبکه منتشر می‌کند.

۵ مزیت کیف پول‌های سخت‌افزاری این است که  با زحمت کمتری نسبت به آفلاین، امنیت کیف تمام سرویس را بهبود میبخشند.

عیب اصلی کیف پول‌های ارزدیجیتال سخت‌افزاری:

عیب اصلی کیف پول‌های سخت‌افزاری پر زحمت بودن آن‌ها است.

اگرچه زحمت آن کمتر از کیف پول‌های آفلاین است، کاربر هنوز هم باید یک کیف پول سخت‌افزاری خریداری کند و هر زمان که بخواهد تراکنشی را با استفاده ازکیف پول signing-only انجام دهد، باید کیف پول سخت‌افزاری را همراه داشته باشد.

عیب دیگر این کیف پول‌ها که امید رفع آن هست، این است که برنامه‌های کیف پول محبوب بسیار کمی وجود دارند از کیف پول‌های سخت‌افزاری پشتیبانی می‌کنند.

اگرچه تقریباً تمام برنامه‌های کیف پول محبوب قصد خود را برای پشتیبانی از حداقل یک مدل کیف پول سخت‌افزاری اعلام کرده‌اند.

کیف پول‌های مخصوص توزیع :

برنامه‌های کیف پول ارزدیجیتال که در محیط‌‌های نسبتاً امن مانند وب سرورها اجرا می‌شوند، می‌توانند طوری طراحی شوند که فقط برای توزیع کلیدهای عمومی (از جمله آدرس‌های P2PKH یا P2SH) استفاده شوند.

کیف پول ارزدیجیتال

کیف پول مخصوص توزیع

دو راه متداول برای طراحی این کیف پول‌های مینیمالیست وجود دارد:

• یک پایگاه داده را با تعدادی کلید عمومی یا آدرس پر کنید و سپس بر اساس درخواست یک اسکریپت کلید عمومی یا آدرس با استفاده از یکی از ورودی‌های پایگاه داده توزیع کنید.

برای جلوگیری از استفاده‌ی مجدد از کلیدها، وب سرورها باید کلیدهای استفاده شده را در لیستی ذخیره کنند.

این کار می‌تواند با استفاده از کلیدهای عمومی والد ، آسان‌تر انجام شود.

• برای ایجاد کلیدهای عمومی از یک کلید عمومی والد استفاده کنید.

برای جلوگیری از استفاده‌ی مجدد از کلید، روشی باید استفاده شود تا اطمینان حاصل شود که کلید عمومی یکسانی دو بار توزیع نمی‌شود.

این کار می‌تواند با وارد کردن کلیدهای توزیع شده در یک پایگاه داده و یا با استفاده از یک اشاره‌گر افزایشی به عدد شاخص کلید انجام شود.

هیچ یک از روش‌های بالایی سربار قابل توجهی به سیستم اضافه نمی‌کنند، به خصوص اگر برای ردیابی پرداخت یک پایگاه داده استفاده شود تا هر پرداخت ورودی را به یک کلید عمومی جداگانه مربوط کند.

فایل‌های کیف پول ارزدیجیتال :

کیف پول‌های بیت‌ کوین در هسته‌ی خود مجموعه‌ای از کلیدهای خصوصی هستند.

آنها به صورت دیجیتالی در یک فایل ذخیره می‌شوند و می‌توانند به صورت فیزیکی روی یک تکه کاغذ ذخیره شوند.

فرمت‌های کلید خصوصی :

کلیدهای خصوصی برای رمزگشایی ساتوشی‌های یک آدرس خاص استفاده می‌شوند.

در بیت‌ کوین، یک کلید خصوصی در فرمت استاندارد یک عدد ۲۵۶ بیتی است که بین مقادیر زیر قرار دارد،که تقریباً محدوده‌ی ۱ تا ۲^۲۵۶ را شامل می‌شود.

0x01 و 0xFFFF FFFF FFFF FFFF FFFF FFFF FFFF FFFE BAAE DCE6 AF48 A03B BFD2 5E8C D036 4140

این محدوده توسط استاندارد رمزنگاری secp256k1 ECDSA مقرر شده است که توسط بیت‌کوین استفاده می‌شود.

 

دفتر کار توزیع‌شده

برای درک ساده تر مفهوم لدجر (دفتر کل توزیع‌شده) با تعریف قدیم دفتر کل آغاز می کنیم.

دفترهای کل، پایه و اساس حسابداری بوده و به اندازه نویسندگی و پول قدمت دارند.

جنس آن‌ها از سفال، چوب‌خطی بلند (که یک خطر آتش‌سوزی بود)، سنگ، پاپیروس و کاغذ بوده است.

در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی، وقتی با پیشرفت رایانه‌ها، پرونده‌های کاغذی، اغلب با ورود داده‌های دستی دیجیتالی شدند.

این دفتر حساب‌های دیجیتال اولیه، فهرست‌بندی و حسابداری دنیای کاغذی را تقلید می‌کردند .

می‌توان گفت که دیجیتال‌سازی آن‌ها نیاز به وقت و انرژی بیشتری نسبت به نمونه‌های کاغذی داشت.

کاغذی همچنان ستون جامعه ماست: پول، مهر و موم، امضای کتبی، صورت‌حساب، گواهی‌نامه و حساب و کتاب‌های دفتری.

دفتر کار توزیع‌شده

دفتر کل توزیع‌شده ( لجدر ):

رشد قدرت محاسبات و توسعه رمزنگاری، همراه با کشف و استفاده از الگوریتم‌های جدید، موجب پدید آمدن مفهومی به نام « دفتر کل توزیع‌شده » (Distributed Ledger) شد.

در ساده‌ترین توضیح، یک دفتر کل توزیع‌شده ( لدجر )، پایگاه داده‌ای است که اطلاعات ثبت‌شده در آن، توسط هر شرکت‌کننده یا گره (Node) در شبکه‌ای بزرگ به‌روز و نگهداری می‌شود. این توزیع منحصر به فرد است.

پرونده‌ها توسط یک سازمان مرکزی ثبت و به‌روزرسانی نمی‌شوند، بلکه به طور مستقل توسط هر گره(کامیپوتر) ساخته و نگهداری می‌شوند.

به این معنی که هر فرد در شبکه، هر تراکنش را پردازش می‌کند و سپس درباره ثبت شدن یا نشدن اطلاعات رای می‌دهد. در صورت تایید اکثریت، آن اطلاعات ثبت می‌شود.

اما دفتر کل توزیع‌شده ( لدجر )  همیشه به روز است و تمام گره‌ها از پایگاه داده اصلی یک کپی کامل دارند.

این معماری اجازه می‌دهد به عنوان یک سیستم تهیه گزارش، دفتر کل توزیع‌شده فراتر از یک پایگاه داده ساده باشد.

دفتر کل‌های توزیع‌شده ( لدجر ) دینامیک و پویا هستند و قابلیت‌هایی دارند که فراتر از کتاب‌ها و دفترهای کاغذی است.

اکنون، نسخه کوتاه این است که ما را قادر می‌سازند تا انواع جدیدی از روابط در دنیای دیجیتال را رسمی و ایمن کنیم.

هدف پیدایش لدجر:

هدف اصلی این فناوری این است که از هزینه‌ها ( که پیش از این توسط اسناد رسمی، وکلا، بانک‌ها، افسران گمرک قانونی، دولت‌ها و غیره تامین می‌شد) و واسطه‌های اضافی برای امنیت و ارتباطات اجتناب شود.

اختراع دفتر کل توزیع‌شده ( لدجر ) نشان‌دهنده یک انقلاب در چگونگی جمع‌آوری و انتقال اطلاعات است.

این کار برای هر دو داده استاتیک (یک ثبت)، و داده‌های پویا (تراکنش‌ها)اعمال می‌شود.

دفاتر کل توزیع‌شده (لدجر) به کاربران اجازه می‌دهد تا فراتر از نگهداری ساده یک پایگاه داده حرکت کنند و انرژی را برای چگونگی استفاده، دستکاری و استخراج اطلاعات از پایگاه‌های اطلاعاتی – کم‌تر در مورد نگهداری یک پایگاه داده، بیشتر در مورد مدیریت یک سیستم ضبط، انتقال دهند.

کیف پول

چگونه بهترین صرافی ارزهای دیجیتال را انتخاب کنیم؟

کیف پول

انتخاب یک صرافی ارز دیجیتال برای خرید بیت‌کوین، اتریوم، و سایر ارزهای دیجیتال می‌تواند یک روند دلهره‌آور و طاقت‌فرسا باشد. علاوه‌بر این، در بازار امروز بیش از ۲۰۰ صرافی ارز دیجیتال وجود دارد که حجم تجارت ۲۴ ساعته‌ی آن‌ها میلیاردها دلار است. عوامل و ویژگی‌های زیادی وجود دارد که هنگام انتخاب یک صرافی ارز دیجیتال باید مد نظر قرار بگیرد، اکثر کاربران مبتدی و سرمایه‌گذارها در مورد نحوه‌ی تجارت و خرید آنلاین ارزهای دیجیتال آگاهی کامل ندارند.

در این پست جامع ما قصد داریم شما را درباره‌ی نحوه‌ی انتخاب بهترین صرافی ارز دیجیتال، عوامل و ویژگی‌های اصلی،  و سه صرافی مورد علاقه‌ی ما که در حال حاضر فعال هستند، راهنمایی کنیم.

 

هنگام یک صرافی ارز دیجیتال از کجا باید شروع کنید؟

اگر شما تازه وارد دنیای بلاک‌چین و ارزهای دیجیتال شده‌اید، شانس خوبی برای خرید این ارزها با استفاده از ارزهای محلی (مانند دلار امریکا، پوند استرلینگ، یورو) دارید.

برای شروع، ما قویاً توصیه می‌کنیم که از کارت اعتباری یا کارت بدهی خود برای خرید اولین بیت از بیت‌کوین یا اتریوم از صرافی‌های کوین‌بیس یا CEX.io، که هر دو از پیشگام‌های پلتفرم‌های خرید و معامله‌ی ارزهای دیجیتالی هستند، استفاده کنید.

هر دو این صرافی‌ها نقطه‌ی شروع خوبی برای کسانی هستند که به تازگی خرید و معامله‌ی ارزهای دیجیتال را آغاز کرده‌اند. با این حال، به یاد داشته باشید، این صرافی‌ها عموماً تنها از پروژه‌های اصلی در بازار بلاک‌چین (مانند بیت‌کوین، اتریوم، بیت‌کوین کش، لایت‌کوین) پشتیبانی می‌کنند. البته شما ممکن است به دنبال این باشید که بیشتر با آلت‌کوین‌ها کار کنید و در توکن‌های ERC20 یا پروژه‌های با محبوبیت کمتر سرمایه‌گذاری کنید. در این صورت اتخاذ تصمیم سخت‌تر می‌شود و این فرآیند کمی طاقت‌فرساتر می‌شود.

در زیر پنج ویژگی اساسی و نکاتی آورده شده است که شما باید هنگام انتخاب صرافی ارز دیجیتال درست به آن‌ها توجه کنید.

  • موقعیت جغرافیایی و محدودیت‌‌ها
  • هزینه‌های تراکنش
  • امنیت، ناشناس بودن، و پشتیبانی
  • رابط کاربری و سهولت استفاده
  • حجم معاملات و نقدینگی

 

مهم است بدانید که این پنج عامل تنها چند مورد هستند که شما هنگام انتخاب یک صرافی ارز دیجیتال باید مورد توجه قرار دهید، و یک فهرست تمام عیار نیست. علاوه‌بر این، صرافی‌های ارزهای دیجیتال باید برای معامله و خرید مورد استفاده قرار بگیرند، نه برای ذخیره‌سازی؛ هنگامی که شما سهامی از جفت ارز یا آلت‌کوین مورد علاقه‌ی خود به دست آوردید، زمان آن فرا می‌رسد که از یک کیف پول آنلاین‌ و یا سخت‌افزاری استفاده کنید.

 

  • موقعیت جغرافیایی و محدودیت‌ها

موقعیت جغرافیایی و هر گونه محدودیت دیگری که کاربر با آن رو به رو است، به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل موثر در استفاده و تجربه‌ی کاربر از صرافی‌های ارز دیجیتال به شمار می‌رود. اکثریت صرافی‌های ارز دیجیتال به یک محدوده‌ی جغرافیایی خاص ارائه‌ی خدمت می‌کنند. اگر شما حتی نتوانید به صورت قانونی از طریق یک صرافی معامله انجام دهید و یا به آن دسترسی داشته باشید، مزایای این صرافی برای شما چه فایده‌ای دارد؟

بنابراین پیش از ثبت نام در یک صرافی ارز دیجیتال اطمینان حاصل کنید که آن صرافی از کشور شما و به صورت قانونی قابل دسترسی باشد. از آن‌جایی که هنوز در کشورهای مختلف قوانین و سیاست‌های مشخصی برای ارزهای دیجیتال و بلاک‌چین تعیین نشده است، این احتمال وجود دارد که کشور شما توانایی شما برای دسترسی و استفاده از یک صرافی را دچار مشکل کند. در بیشتر موارد، در دسترس بودن صرافی‌ها در یک کشور به دو عامل بستگی دارد:

  • آیا صرافی گواهی‌نامه‌ها و اعتبارنامه‌های مناسبی را تأمین کرده است یا خیر؟
  • قوانین و مقررات کشور شما در مورد بلاک‌چین و ارزهای دیجیتال چیست؟

به عنوان مثال، بایننس که بر اساس حجم معالاتی بزرگ‌ترین صرافی ارزهای دیجیتال در جهان است، در تمامی کشورها به جز آن‌هایی که در لیست تحریم‌های اقتصادی و تجاری قرار دارند (مانند سوریه، ایران، و کره‌ی شمالی) قابل دسترسی است. در حالی که امریکا در طول سال‌های گذشته قوانین مربوط به بلاک‌چین و ارزهای دیجیتال را تصویب کرده است، هنوز برخی از صرافی‌ها درباره‌ی پذیرش کاربران و مشتریان امریکایی دچار تردید هستند.

در نهایت، از آن‌جایی که ارزهای دیجیتالی یک صنعت نوسانی و جدید است، مسائل زیادی وجود دارد که باید روی آن‌ها کار شود. چندین بار اتفاق افتاده است که یک صرافی تمام وجوه یک کاربر را مصادره و یا مسدود کرده است، بنابراین ما قویاً پیشنهاد می‌کنیم که صرافی را انتخاب کنید که مبتنی بر حوزه‌ی قضایی باشد که شما با آن آشنایی دارید. سپرده‌گذاری در قالب بیت‌کوین، اتریوم، یا سایر آلت‌کوین‌ها در یک صرافی که در یک کشور بسیار سیاسی و یا ضد ارزهای دیجیتال، ایده‌ی هوشمندانه‌ای نیست و به طور بالقوه می‌تواند باعث مشکلات و اختلافاتی در آینده باشد.

 

  • حجم معاملات و نقدینگی

حجم زیاد معاملات معمولاً یک شاخص خوب برای نقدینگی یک صرافی ارز دیجیتال و توانایی کلی آن برای پاسخ دادن به درخواست‌های کاربر در هر ساعت از شبانه‌ روز است. بسته‌ به نوع معامله‌ای که شما قصد انجام آن را دارید، نقدینگی عامل بسیار مهمی است، زیرا نقش حیاتی در توانایی شما برای خرید یا فروش ارزهای دیجیتال ایفا می‌کند.

به عنوان مثال، اگر شما به دنبال آن هستید که با یکی از جفت‌های تجاری اصلی (بیت‌کوین و اتریوم) معامله انجام دهید، بهتر است که در یکی از صرافی‌های متمرکز بزرگ ثبت نام کنید، چرا که توانایی یک صرافی بزرگ و متمرکز در بازار امروز بی‌نظیر است. صرافی‌های متمرکز نه تنها نقدینگی زیادی دارند بلکه سریع هستند و در عرض تنها چند ثانیه به درخواست کاربران پاسخ می‌دهند.

با این حال اگر شما به دنبال خرید و فروش سکه‌های کوچکتر مانند توکن‌های کمتر محبوب ERC20 هستید، احتمالاً باید در صرافی‌های کوچکتر یا صرافی‌های غیرمتمرکز ثبت نام کنید. تمام پروژه‌ها قادر نیستند تا هزینه‌های گزاف افزودن ارزهای دیجیتال به لیست خود که توسط صرافی‌های متمرکز پرداخت می‌شوند را بپردازند، بنابراین آن‌ها تصمیم می‌گیرند روی فهرست کوتاه‌تری از ارزهای دیجیتال کار کنند. اگر شما به دنبال صرافی‌های غیرمتمرکز معتبر برای معامله‌ی آلت‌کوین‌ها و سایر توکن‌های ERC20 هستید، ما قویاً به شما توصیه می‌کنیم سایت‌های IDEX.market یا Crypto-Bridge.org را بررسی کنید.

داشتن حجم معامله و نقدینگی زیاد اغلب نشان‌دهنده‌ی اعتبار و پشتیبانی یک صرافی ارز دیجیتال است. چرا که اگر یک صرافی می‌تواند روزانه صدها میلیون دلار حجم معاملاتی را مدیریت کند، به احتمال زیاد مکانیزم و زیرساخت لازم برای پشتیبانی از آن را نیز دارد.

 

  • امنیت، ناشناس بودن، و پشتیبانی

با توجه به این‌که خسارت‌های ناشی از نقص‌های امنیتی تنها سال گذشته به میلیاردها دلار می‌رسد، امنیت باید اولویت اول شما هنگام انتخاب یک صرافی ارز دیجیتال باشد.

صرافی‌های متمرکز از حجم بالاتری از معاملات و نقدینگی حمایت می‌کنند، و این مسأله باعث می‌شود که این صرافی‌ها به یک هدف خوب برای کلاه‌برداری‌های فیشینگ و دیگر نفوذها تبدیل شوند. علاوه بر این، اگر یک هکر بتواند به منابع مالی یک نفر در این صرافی‌ها دسترسی پیدا کند، می‌تواند پول بسیار زیادی را سرقت کند. آن‌ها همچنین گزینه‌های زیادی برای انتخاب دارند، می‌توانند ارزهای دیجیتالی که به سرقت برده‌اند را به پول نقد تبدیل و یا با این ارزها معامله کند.

صرافی‌های متمرکز با تأکید بر روی امنیت و ناشناس بودن به کاربران اجازه می‌دهند تا بدون افشاء هیچ اطلاعات شخصی ثبت نام و سید بازیابی خصوصی خود را ایجاد کنند. صرافی‌های غیرمتمرکز واسطه‌های متمرکز و آسیب‌پذیر مرتبط با صرافی‌های متمرکز را از بین برده‌اند، در عوض برای پاسخ به درخواست‌های کاربران به طور مستقیم با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کنند. با این حال، به یاد  داشته باشید حجم نقدینگی در صرافی‌های غیرمتمرکز زیاد نیست، بنابراین مطمئن شوید که تمام فاکتورها را به دقت بررسی کرده‌اید.

به دنبال صرافی‌های ارزهای دیجیتالی باشید که ویژگی‌های زیر را دارند:

  • احراز هویت دو مرحله‌ای مانند احراز هویت گوگل و یا پیامک
  • ثبت نام ناشناس (این ویژگی اغلب در صرافی‌های غیر متمرکز به کار برده می‌شود)
  • کپچا‌های پیچیده

 

با ترکیب این سه ویژگی می‌توانید مطمئن باشید که اقدامات مراقبتی لازم را برای جلوگیری از دسترسی هکرها به سرمایه‌ی خود انجام داده‌اید.

توجه داشته باشید که بسیاری از صرافی‌های متمرکز از کاربران می‌خواهند تا با ارائه‌ی اسناد و عکس‌هایی حساب‌های خود را تأیید کنند. اگر شما می‌خواهید بدون این‌که مجبور باشید اطلاعات شخصی خود را افشاء کنید، در یکی از صرافی‌های متمرکز بزرگ معامله انجام دهید، بررسی کنید که کدام صرافی‌ها بدون نیار به تأیید حساب اجازه‌ی برداشت ارزهای دیجیتالی را می‌دهند.

 

سه سایت صرافی ارز دیجیتال برای انجام معامله

در زیر سه صرافی معرفی شده است که نه تنها از یک لیست خوب از توکن‌ها و پروژه‌ها پشتیبانی می‌کنند بلکه در سراسر جهان قابل دسترسی هستند، و از امنیت، نقدینگی و حجم معاملاتی بالایی برخوردارند.

 

بایننس

نباید جای تعجب باشد که بایننس به عنوان بزرگ‌ترین صرافی ارزهای دیجیتال در جهان، یکی از معتبرترین صرافی‌ها و در رتبه‌ی اول لیست توصیه‌ی ما باشد. بایننس یکی از جامع‌ترین و قابل اعتمادترین پلتفرم‌ها را در حوزه‌ی ارزهای دیجیتال ارائه می‌دهد که دارای یک رابط کاربری ساده و  تعداد زیادی آلت‌کوین است که این صرافی را به بهترین مکان برای بسیاری از کاربران ارزهای دیجیتال تبدیل می‌کند.

در نظر داشته باشید که شما در بایننس نمی‌توانید به طور مستقیم از طریق ارز‌های محلی ارز دیجیتال خریداری کنید، بنابراین شما باید ابتدا از طریق صرافی‌های کوین‌بیس و یا CEX.io تعدادی بیت‌کوین یا اتریوم خریداری کنید.

اخیراً بایننس هزینه‌های افزودن ارزهای دیجیتال به لیست خود را آشکار و این فرآیند را شفاف‌تر کرده است. علاوه‌بر این این صرافی تصمیم گرفته است تا تمام سکه‌ها هزینه‌های ثبت ارزهای دیجیتال جدید را به مؤسسات خیریه اهدا کند. اگر شما به دنبال یک صرافی ارز دیجیتال هستید که نه تنها استفاده از آن و معامله‌ در آن آسان است، بلکه فعالانه به دنبال این است که زیست‌بوم ارزهای دیجیتال را به جای بهتری تبدیل کند، صرافی بایننس مناسب شما است.

 

چِنجلی

مانند کوین‌بیس‌ و CEX.io، صرافی چنجلی نیز امکان خرید بیت‌کوین با کارت اعتباری یا کارت بدهی را فراهم می‌کند و یک تراکنش ارز دیجیتالی شفاف را برای تمام کسانی که به دنبال سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال هستند، ارائه می‌دهد.

از زمان آغاز فعالیت صرافی چنجلی از سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ میلادی، این صرافی بیش از ۲ میلیون کاربر جذب کرده است و پلتفرم آن به عنوان یک واسط بین پلتفرم‌های تجاری عمل می‌کند که کاربران را قادر می‌سازد تا به طور یکپارچه به معامله‌ی توکن‌ها و ارزهای دیجیتالی بپردازند.

به تازگی چنجلی با اعلام همکاری خود با کیف پول کول‌والت تأیید کرد که از این پس کاربران کول‌والت می‌توانند با استفاده از رابط این کیف پول تراکنش‌های ارز دیجیتالی به ارز دیجیتالی یکپارچه انجام دهند. در حال حاضر گزینه‌های تراکنش از بیت‌کوین، لایت‌کوین، اتریوم، ریپل، بیت‌کوین کش، و چند توکن ERC20 پشتیبانی می‌کند.

 

شیپ‌شیفت

سومین صرافی خوب که قصد معرفی آن را داریم، صرافی شیپ‌شیفت مستقر در سوئیس است، که به دلیل خودداری از جمع‌آوری اطلاعات شخصی کاربران خود شناخته شده است. علاوه‌بر این شیپ‌شیفت هرگز سرمایه‌های شخصی مشتریان خود را در حساب‌های شرکت جمع‌ نمی‌کند، و این مسأله تحسین جامعه‌ی بلاک‌چین و ارزهای دیجیتالی را برمی‌انگیزد.

توجه داشته باشید که کاربران شیپ‌شیفت نمی‌توانند بیت‌کوین یا اتریوم را مستقیماً با ارزهای محلی خریداری کنند و تنها می‌توانند این ارزهای دیجیتالی را از پلتفرم‌ها یا صرافی‌های دیگر انتقال دهند. این صرافی از بیش از ۵۰ آلت‌کوین پشتیبانی می‌کند و مناسب کاربرانی است که علاقه دارند کیف پول خود را متنوع کنند.

اگر شما به دنبال یک صرافی با حجم معاملاتی کمتر هستید که همچنین می‌تواند امکان تراکنش‌های ارز دیجیتالی یکپارچه را فراهم کند و سرمایه‌های مشتریان خود را در حساب‌های شرکت جمع نکند، صرافی شیپ‌شیفت را بررسی کنید.